Reddingsboei

Ik ben ik om te vergeten
Zodat de rest niet hoeft te weten
Dat het bullshit is dat
Dat niet jij
Dat niet wij
Dat ik
Ik ben doordat ik ik ben

Ik wil dat niemand ziet
Een hand
Tweede hand
Twee handen in elkaar
Twee zielen naast elkaar
Verstrengelen zich
Hulpeloos als drenkelingen
Bang te worden opgezogen

Verlos me toch
Van hetgeen
ik niet wens verlost te worden
Want niet langer kan ik adem halen
Verstikt door het leven van elke dag
Neem me mee
Neem me mee naar waar ik ik zijn mag
Neem me mee

Advertisements

De wereld is van ons

Graag zou ik samen zingen
Opdat we niet vergeten
Dat we mogen vergeten
Het is fijn om simpel en …
Blij te zijn

Graag zou ik samen dansen
Want we vergeten te vaak
Opnieuw en opnieuw
De eindjes met beide handen vast te nemen
Te vaak schuilen we in
En houden we vast
Ons imaginair droomkasteel

Graag zou ik samen naar sterren kijken
Ik zou graag samen vies eten eten
Enkel en alleen om te zien hoe je reageert
Kletsen over van alles en nog meer
En over groteske zaken praten,
Onze kennis meten,
Wanneer we er beiden
eigenlijk niets van weten

Graag, als het mag,
En als je dat wilt
Zou ik met jou middagen door willen brengen
Middagen waar ik niets aan heb
Ik wil me vervelen
Met stomme gedachten spelen

Doen alsof de wereld van ons is
Sterker nog
We hoeven niet eens te doen alsof
En ja,
Dan slapen we op de daken
Drinken van de fonteintjes in het park
Lachen we met de voorbijganger die raar naar ons kijkt
Want wij hebben het duidelijk bij het rechte eind

Graag zou ik samen
De dagen inkleuren
Als tekeningen uit een prentjesboek
Dan hangen we ze een voor een op aan de muur
Krijgen de mooiste tekeningen de beste plek
Dan gaan we terug naar naar de nacht op het dak
De voorbijganger in het park
Je idiote gezicht wanneer je het eten niet lust
Dat idee lijkt me nog niet zo gek

Confused

And as the days pass by
My chains starts to loosen
The puppets start to fade
No reason to stay here

Tricked to think
That I am the one who plays
While all along
I am watching from backstage

As always, I go on
And with tiers in my eyes
I have to confess
I wish I could remember
But I don’t know anymore
What the heck am I doing all this for?

Demons

Every morning
Every day
I greet my little demons
I call them by their names

I laugh when I do wrong
Smile to scare them off
All the while knowing
If it weren’t for this
They would be growing

The stupid people on the street
Walking straight to what they need
Or at least
That’s what they think

They stumble and fall
Think they know it all
Hurting themselves
Damaging others as well

The only thing they should do
Is to open their eyes
See the ridiculously cheap lies
Align the demons in a row
and face them, somehow