The summer I was taking steroids

Dronken versleten matras
Bier uit een koffietas
Is verleden tijd
Niemand die gelukkiger was

We plukten de dagen
Dagenlange uren
Eeuwig zouden ze zijn
En eeuwig zullen ze ook duren

Deftige matras
Koffie uit een koffietas
Witte ramen
Krijsende warmte
Gierende stilte

Aardig wordt arrogant
Gezellig
Akelig ambetant
Troosteloze tranen
Over mijn harde gezicht
Wat is er aan de hand

Advertisements

Erfzonde

Ik zet mijn oogkleppen op
Stap naar buiten
Volg de instructies
Volg de witte lijn

Eet suikerzoete spinnen
Giet bitter bier naar binnen
Praat om stilte te vermijden
Slaap om dagen te scheiden

De dagen klinken hol
Weergalmen slechts kort
Acties die tot acties leiden
Die tot acties leiden
Die tot acties leiden

De tijd smelt
Loopt in bergen
Golven ongebreidelde meedogenloosheid
Het pad dat we nooit hadden
We zijn het kwijt

Dagdroom

Nooit heb ik gehad
Dat ik neerzat
Dat tot me door drong
De windgong

Tijdloos het wapperen
Van het stille gordijn
Voetstappen op de houten vloer
Lege zetel, lege flessen wijn

Een snelle zoen
Gehuil in de verte
Steeds zwakker
Vanavond kom ik thuis

Ik word wakker
Iemand die mij iets vraagt
Boos op deze mensen
Mijn belofte vervaagt

Doelloos

Niemand is uniek
Allemaal zijn we variaties
Lineaire combinaties
Die gedachte maakt ziek

Een besef als lood
Of je nu doet
Slecht of goed
We gaan allen dood

Eenzaam zijn we allemaal
Niemand weet hoe het is
Jij als hoofdrol in’t verhaal
Voor die uitleg bestaat geen taal

Nemen, bijten, slikken
Staren, snikken, knikken
Doelloos kijken, doelloos zijn
Alles is hartstikke fijn

Sigaret

Terug naar de plaats
Waar herinneringen samen komen
Waar ik de hand van m’n moeder vastgreep
Waar ik kon schuilen in de zomen
Van mijn vaders gigantische jas

De jas is klein geworden
Ligt ergens in een kast
Ik kijk naar boven
Zoek houvast

Zorgend voor contrast
Schetterende zwaluwen in de lucht
Scherend over de stenen
Onweer op komst, iedereen vlucht

Genageld aan de grond
Zoals de nagels aan de kisten
Klamp ik me deze keer vast
Aan mijn verleden

De regen maakt draagbaar
Te lang heb ik gemeden
Doorweekt denk ik beter na
Nu ben ik klaar

Ik pak een sigaret
Suf besef
Jouw einde, mijn begin
Ik blaas flarden van dood
Ik kan me iets voorstellen bij
De troost die dit jou bood

Telkens wou je meer
Mij kan je niet bedotten
Het is niet mijn fout
Dat je lijk ligt te rotten

Drug

Alsof ik me niet herinner
Verdwaasd en verbaasd
Hoe ik probeerde
Maar mijn eigen verloor
Een drug zo krachtig
Ik weet nu wat het doet
Zoals altijd meet en weet
Mijn principe, opdat ik niet vergeet
Dat ik voel,
Ik ben verslaafd
Verslaafd
Verslaafd
Verslaafd aan

Enkel en alleen
Ik huiver
Verloren in waar gedachten bestaan
Waar ik
Naakt voor een spiegel sta te beven
En heel even
Voor het eerst in dit leven

Alleen en enkel
Kan ik vooruit
Verbrijzel het glas
In meer dan duizend stukken
Ik sla de spiegel uit
Glas op de grond
Weerzinwekkend verrukkelijk
Geluid

Voor het eerst in altijd
Iets nieuw op deze plek
Of liever
Waar nu niets meer is
Bloedende blote voeten
in het glas
Tijd voor mijn vertrek
Kruip ik door het gat
Voel het zachte gras
Duistere gedachten
een zwarte vlek
Het viel te verwachten
Ik word gek

Chaos

Ik wil dit niet
Dit alledaagse sleuren
Dit lachen met lege moppen
Dit moet stoppen

Altijd wel is er iets
En ik versta dan niets
Terwijl ik wel begrijp
Die tijd is nog niet rijp

Alsof ik in het duister grijp
Woedend op mezelf
Ik wil niet, luister
Er is helemaal niets juister

Enkel tasten in het duister
Zoals elke fucking slomp
Want dat zijn we tenslotte allemaal
Lege hoofden op hun romp

Valies

Als het leven
Kan worden beschreven
Als een eindeloze ketting
Van maken
En openen
Van valiezen

Dan heb je slechts te kiezen
Vandaag ben ik hier
Morgen ook weer
Daarna nog veel meer

Maar dan komt een dag
Weet dat ik je mag
Weet dat ik altijd naar je lach
Ongeacht of ik een ander zie
Een dag dat ik tegen die ander zeg
Je te donne ma vie

Frozen lake

In die oude leuke caravan
Als een kind waarvan
De ouders scheiden
Ze roepen beiden

Het vriest, ik ga naar binnen
De atmosfeer aangetast
Zoals ook hun hoofd,
geen houvast
Ik verdwaal in hun zinnen

Druk het kussen tegen het oor
Helpt nergens voor
Blijkbaar is mijn oor
Niet het enige waarmee ik hoor

Het vriest, ik ga naar buiten
Stap op het meer
KRAK
Het doet geen zeer

Ik besef hoe dit me redt
meesterlijke zet
Voor deze rust
Betaal ik de ultieme prijs

Water onder boven
Ik aanvaard mijn lot
Mijn pijn lijkt te doven
Water wordt ijs