Hoger dan hoog

Het is veelzeggend
Dat ik zoek naar mijn slijper
Gisteren nog dook ik kopje onder
Vandaag ben ik meer dan klaar

Klaar om aan te scherpen
De lijnen rond de dagen
De randen van wat oneindig lijkt

Ik word even wakker
Tref een vage wereld aan
Eentje waarin iedereen te slapen ligt
En ik vecht tegen de dreigende slaap

Ieders strijd een verhaal apart
Ik schrijf het mijne neer
Zoek naar betekenis tussen de zinnen
Stom dat ik ben, ik heb nog niet door
Er valt helemaal niets te winnen

Advertisements

Weerloos

Gebogen onder wetten
Leugens, en andere dingen waarop ik moet letten
Zit ik op die ene stomme stoel
Die ene stoel net ver genoeg van de rest

Enkel en alleen een test
Ja, als ik echt alles zou doen
Emoties, empathie
En de hele pot nat

Dan weet ik niet meer wat…
Dan weet ik niet meer hoe dat…
Ik weet wel van andere zaken
Vraag me naar mijn leukste nieuws

Niemand die wil weten
Over de vierkanten en over de huid
Over de man vanvoor in de zaal,
Het voortdurend aanhoudend geluid

Ieder likt aan broeken
Danst vanachter, niet alleen
Ieder lijkt te zoeken
Zo gratis mogelijk vertier

Ze zien niet dat ik ween
Het zijn gratis tranen
Mijn taak volbracht
Ik verdrink terwijl ik wacht

Golven door mijn hoofd
Spoelen weg
wat niet stevig stond
De ravage na de storm
Als de ochtend komt
Vergeten we het gieren van de wind

Verkleumd

En met verkleumde handen
Klemt ze stevig vast
Tegen haar borstkas
Haar verborgen geluk

Nu en dan
Tast ze om te kijken
Of het er nog steeds is
Terwijl ze gaat
Naar de plek van altijd

Ze lost op in straks
Want straks is gelukzaligheid
Ontsnappen van werkelijkheid
Nu nog even dit

Versnelde pas
Verdenkende blikken
Grijpende handen
Waarom gebeurt het altijd zo?

Wachtend op de dag
Met de jongen die vraagt
Of het smaakt?
Waarop ze zegt
Dat het weldegelijk smaakt
Terwijl
Het feitelijk naar niets smaakt
Eigenlijk is er niets
Dat nog naar iets smaakt
Want de smaak
Die is ze jaren geleden verloren

Hij die niet ziet
De noodkreet die ze slaakt
Zijn naïve glimlacht volmaakt
Zoals eveneens de walgelijke ironie

De wereld is te groot
De mensen in je hoofd niet echt
Geen zin dat je je er tegen verzet
Iedereen gaat toch dood

Moe

Wanneer ik
Perfecte traanloze nachten besmeur
Met onstuitbare snikken
Van troosteloos ingeslikte gebaren

Ik denk aan niets anders nog
En het voelt aan alsof
Niets anders nog denk aan mij

En toch ben ik tevreden, echt
Ik staar gedachteloos door het raam
Voel een loodzwaar gewicht
Zie wat voor me staat
En glashelder, wat in het verleden ligt

Overvolle oeverloze plassen
Met einde noch begin
Waarin ik mezelf verdrinken laten zal
Ik zie het al
Iets anders dan echt leven heeft geen zin
Ik waag me aan mijn val

Hart

Niet deze keer
Niet een dezer dagen
Sta ik toe
Noch zal ik verdragen

Het holle gevoelloos zijn
Het duistere knagen
Aan de randen van mijn ziel
Ze zouden het eens moeten wagen

Niemand breekt de heilige
Gewijde trance
Ik pak mijn kans
Ruk mijn hart uit mijn ribbenkast
Om het te beschermen
Van mijn vervloekte bloed
Alles fijn en goed, althans

Waar wegen zich scheiden
Zoek ik nog steeds
jouw sporen op de grond
Hulpeloos zoek ik naar tekens
En slechts wanneer ik het opgeven opgeef
Me loods naar mijn schuilhaven, mijn woestijn

Hoeven ze mij niet langer te zoeken
Hoeven ze enkel maar te volgen, want
rode vlekken in het zand
Niemand heeft ooit iets écht in de hand
Ik wel

Ijsvogel

Ik kan niet stoppen
Stoppen met denken
Denken
Aan de blauwe flits die ik net zag?

Stopte om te kijken
die dag
Want ik ben niet zeker of ik mag
Misschien dat het aan mij lag
Beweren dat krachtige winden
Teruggekeerd zijn

En ik zag ook
Zwemmend heen en weer
De vissen in hun bokaal
Van het vele rondhoeken
Hun pijnlijk pikante kleuren
reeds lange tijd vaal

Jouw blauw introduceert iets nieuw
Iets echt waar alles vals lijkt
En ook jij zoekt alle hoeken af
Botst tegen de muren van je bestaan
Herhaalt zin na zin
en proeft de woorden
Tot ze rijp zijn

Zoeken waar niet echt te vinden valt
Vallen waar het niet echt een optie is
Vele malen nog zullen we proberen opnieuw
Vele malen nog, te starten met vandaag
Het is het enigste in dit bestaan
waar ik met glans voor slaag
Hoe dan ook
De blauwe flits was over in een vlaag

Reddingsboei

Ik ben ik om te vergeten
Zodat de rest niet hoeft te weten
Dat het bullshit is dat
Dat niet jij
Dat niet wij
Dat ik
Ik ben doordat ik ik ben

Ik wil dat niemand ziet
Een hand
Tweede hand
Twee handen in elkaar
Twee zielen naast elkaar
Verstrengelen zich
Hulpeloos als drenkelingen
Bang te worden opgezogen

Verlos me toch
Van hetgeen
ik niet wens verlost te worden
Want niet langer kan ik adem halen
Verstikt door het leven van elke dag
Neem me mee
Neem me mee naar waar ik ik zijn mag
Neem me mee

De wereld is van ons

Graag zou ik samen zingen
Opdat we niet vergeten
Dat we mogen vergeten
Het is fijn om simpel en …
Blij te zijn

Graag zou ik samen dansen
Want we vergeten te vaak
Opnieuw en opnieuw
De eindjes met beide handen vast te nemen
Te vaak schuilen we in
En houden we vast
Ons imaginair droomkasteel

Graag zou ik samen naar sterren kijken
Ik zou graag samen vies eten eten
Enkel en alleen om te zien hoe je reageert
Kletsen over van alles en nog meer
En over groteske zaken praten,
Onze kennis meten,
Wanneer we er beiden
eigenlijk niets van weten

Graag, als het mag,
En als je dat wilt
Zou ik met jou middagen door willen brengen
Middagen waar ik niets aan heb
Ik wil me vervelen
Met stomme gedachten spelen

Doen alsof de wereld van ons is
Sterker nog
We hoeven niet eens te doen alsof
En ja,
Dan slapen we op de daken
Drinken van de fonteintjes in het park
Lachen we met de voorbijganger die raar naar ons kijkt
Want wij hebben het duidelijk bij het rechte eind

Graag zou ik samen
De dagen inkleuren
Als tekeningen uit een prentjesboek
Dan hangen we ze een voor een op aan de muur
Krijgen de mooiste tekeningen de beste plek
Dan gaan we terug naar naar de nacht op het dak
De voorbijganger in het park
Je idiote gezicht wanneer je het eten niet lust
Dat idee lijkt me nog niet zo gek

Het leven is vreemd

Tussen dagen en weken
Zwem ik
Op zoek naar ijs
Het vlot waarop ik drijven zal

Dat is het nu juist
We zullen blijven zoeken
Dat is waar ik van hou
Zoeken in de kou

We hangen niet aan dingen vast
Zetten geen dromen op een kast
Leven niet zomaar ergens naar toe
Ik neem hap na hap
Dag na dag

Alles een grote grap
Langzaam maar zeker merk ik
Hoe ik overtuigd labiel
Aan de werkelijkheid ontsnap

Als een hand in warm water
Trek ik me snel terug
Probeer te vergeten wat ik zonet zag
Kom toch bij me schuilen
Vlug