Morsecode explanation

Red prime numbers
Written upside down
In the shower where I go
Make no sense at all

Little paper boats
Across the junkyard
Decorating this lovely room
Make no sense at all

Filthy shoes neatly arranged
On a shoe rack way to cool
A flicker of organisation
In a sea of entropy
It makes no sense at all

My life lines, my only hope
Pointless firing of neurons
At no one’s expense
Remembering me
Of the future already past
And the future yet to come
Maybe I should tell my mom I’m addicted
Because I’m not sure I’d be able to survive without

Advertisements

Cake

I eat cake
Because I like cake
I like cake
Because I like the idea
Of liking things

I like this certain idea
Because it would be a shame
If things would just pass by unnoticed
In this short lifespan we have
Without giving purpose and meaning to those things
Worth it to be liked

For the same reason
I like the people eating the cake
I like the fact that the cake is fucked up
I like the fact that the cake is a lie
And I most certainly do like
The texture of this sweet delicatesse

But most of all
I wish to make more cake
Because I like making cake
Not because I simply like the idea
Of liking things

But because
I love you
I love you
Because I like you
I like you
Because

Hoger dan hoog

Het is veelzeggend
Dat ik zoek naar mijn slijper
Gisteren nog dook ik kopje onder
Vandaag ben ik meer dan klaar

Klaar om aan te scherpen
De lijnen rond de dagen
De randen van wat oneindig lijkt

Ik word even wakker
Tref een vage wereld aan
Eentje waarin iedereen te slapen ligt
En ik vecht tegen de dreigende slaap

Ieders strijd een verhaal apart
Ik schrijf het mijne neer
Zoek naar betekenis tussen de zinnen
Stom dat ik ben, ik heb nog niet door
Er valt helemaal niets te winnen

Weerloos

Gebogen onder wetten
Leugens, en andere dingen waarop ik moet letten
Zit ik op die ene stomme stoel
Die ene stoel net ver genoeg van de rest

Enkel en alleen een test
Ja, als ik echt alles zou doen
Emoties, empathie
En de hele pot nat

Dan weet ik niet meer wat…
Dan weet ik niet meer hoe dat…
Ik weet wel van andere zaken
Vraag me naar mijn leukste nieuws

Niemand die wil weten
Over de vierkanten en over de huid
Over de man vanvoor in de zaal,
Het voortdurend aanhoudend geluid

Ieder likt aan broeken
Danst vanachter, niet alleen
Ieder lijkt te zoeken
Zo gratis mogelijk vertier

Ze zien niet dat ik ween
Het zijn gratis tranen
Mijn taak volbracht
Ik verdrink terwijl ik wacht

Golven door mijn hoofd
Spoelen weg
wat niet stevig stond
De ravage na de storm
Als de ochtend komt
Vergeten we het gieren van de wind

Verkleumd

En met verkleumde handen
Klemt ze stevig vast
Tegen haar borstkas
Haar verborgen geluk

Nu en dan
Tast ze om te kijken
Of het er nog steeds is
Terwijl ze gaat
Naar de plek van altijd

Ze lost op in straks
Want straks is gelukzaligheid
Ontsnappen van werkelijkheid
Nu nog even dit

Versnelde pas
Verdenkende blikken
Grijpende handen
Waarom gebeurt het altijd zo?

Wachtend op de dag
Met de jongen die vraagt
Of het smaakt?
Waarop ze zegt
Dat het weldegelijk smaakt
Terwijl
Het feitelijk naar niets smaakt
Eigenlijk is er niets
Dat nog naar iets smaakt
Want de smaak
Die is ze jaren geleden verloren

Hij die niet ziet
De noodkreet die ze slaakt
Zijn naïve glimlacht volmaakt
Zoals eveneens de walgelijke ironie

De wereld is te groot
De mensen in je hoofd niet echt
Geen zin dat je je er tegen verzet
Iedereen gaat toch dood

Moe

Wanneer ik
Perfecte traanloze nachten besmeur
Met onstuitbare snikken
Van troosteloos ingeslikte gebaren

Ik denk aan niets anders nog
En het voelt aan alsof
Niets anders nog denk aan mij

En toch ben ik tevreden, echt
Ik staar gedachteloos door het raam
Voel een loodzwaar gewicht
Zie wat voor me staat
En glashelder, wat in het verleden ligt

Overvolle oeverloze plassen
Met einde noch begin
Waarin ik mezelf verdrinken laten zal
Ik zie het al
Iets anders dan echt leven heeft geen zin
Ik waag me aan mijn val

Moments of heaven

Oh, good lord, I swear
Five minutes a day
Give me just five minutes
And I’ll do anything you say

Nothing able to replace
The feeling of a laugh carefully withheld
A blissful non-moving face
Nothing able to describe what I just felt

I will stare depressed at the ceiling, if I must
Wreak bloody havoc to the inside of my cheek
Listen song after song to stick those five minutes together
Your holy redemption is what I seek

Is it raining where you are?

Maybe that’s the deal
To be a true fucking saint
Everybody tries to be real
Accomplishes nothing
Only
Empty souls
Hollow stories
Ludicrous everlasting endings,
as pointless as their boring beginnings

Let’s flip everything around
Let’s go for mad misery
To escape from this godforsaken world
Let’s tear down walls
Let us search for everything false
Live by it
See how it’s crazy
And you’ll feel how it is indeed true
With your knees on the ground
Clothes soaked by the heavy rain
Your contorted face in the mud
As always, put on a big ugly smile
You’ll see everything’s fake
Everything except the pain

Dead ant

Like the
modern-age-happy-face-willy-wonka miniatures
Admired by thousands of rich children a day
Whose fat nose press against the glass
The colorful ants,
Thrown all over the mountain
Driven by an ancient instinct
Each do their own thing

I join in
Bitten by a contagious scent
Trying not to use my head anymore
Despite all my efforts
Just like before
The only thing I can think of
Is my distant painful heart

As I descent
I try to pretend
The only thing I feel
The paralyzing jolts when I fall
I close my eyes, I scream
Hoping this is a dream
Everything coming to an end
Faster and faster, racing for the finale
My bones move out of my joints
After all I’m better of dead
The last time I’ll let you
Accompany me in my head
I smile,
I laugh
As I crash into the open valley below

Hart

Niet deze keer
Niet een dezer dagen
Sta ik toe
Noch zal ik verdragen

Het holle gevoelloos zijn
Het duistere knagen
Aan de randen van mijn ziel
Ze zouden het eens moeten wagen

Niemand breekt de heilige
Gewijde trance
Ik pak mijn kans
Ruk mijn hart uit mijn ribbenkast
Om het te beschermen
Van mijn vervloekte bloed
Alles fijn en goed, althans

Waar wegen zich scheiden
Zoek ik nog steeds
jouw sporen op de grond
Hulpeloos zoek ik naar tekens
En slechts wanneer ik het opgeven opgeef
Me loods naar mijn schuilhaven, mijn woestijn

Hoeven ze mij niet langer te zoeken
Hoeven ze enkel maar te volgen, want
rode vlekken in het zand
Niemand heeft ooit iets écht in de hand
Ik wel