Atlas

Alles verbrijzeld.
Het virus der angst heeft alles geconsumeerd.
Niets schiet over.
Het einde van de gastheer
betekent meteen ook het einde van de gast.
Het heeft geen voet meer om op te staan.
Al hetgeen Atlas ooit opgebouwd had,
Neergemaaid.

Toch,
Langzaamaan, beetje bij beetje,
Stap voor stap,
Wint hij aan zekerheid.
Anders dan ooit, doch duizend maal werkelijker.

Onvoorstelbaar doortastend zoekt hij.
En hij vindt.
Geen ander zal ooit vinden,
zoals hij toen vond.
De werkelijkheid kan pas gezien worden, als je echt kijkt.

(Met dank aan een vriend)

Advertisements