Dagdroom

Nooit heb ik gehad
Dat ik neerzat
Dat tot me door drong
De windgong

Tijdloos het wapperen
Van het stille gordijn
Voetstappen op de houten vloer
Lege zetel, lege flessen wijn

Een snelle zoen
Gehuil in de verte
Steeds zwakker
Vanavond kom ik thuis

Ik word wakker
Iemand die mij iets vraagt
Boos op deze mensen
Mijn belofte vervaagt

Advertisements

Zoals altijd

Ik zal er eeuwig staan
Een standbeeld aan de kant
Wetende met mijn volle verstand
Ik sta aan de rand van je bestaan

Want wanneer de zon schijnt
Je doet wat je moet
Een van de goede dagen
Laat me dan voor wie ik ben

Het is daar dat ik zijn wil
Om volledig te voelen, de pijn
De ijzige ril die alles echt maakt, zo echt

Als je dan verdwaald bent
Op een regenachtige dag, de hemel verduisterd
Doorweekt en zoekend loop je rond aan de rand
En je zal er vinden, iemand die echt naar je luistert

Daar zit ik dan

En ik weet dat ik leef
Wanneer ik beef
Boven alles zweef
Nog meer dan alles geef

En ik weet hier doe ik het voor
Wanneer ik het hoor
Eindelijk heb ik door
Dat ik er toch bij hoor

En ik weet, ik kan er wat van
Wanneer ik dan
Zonder route of plan
De hele wereld aankan

Want opeens voelt het leven echt
Iedereen en alles oprecht
De strijd iets langer onbeslecht
Niemand die me dit ontzegt

Ecce Homo

Niets liever wil ik
Te vinden
Het is mijn wens
Te vinden de mens

De mens die niet voldoet
Aan wat ik verwacht
Aan wat ik vind dat moet
Aan wat ik mogelijk acht

De mens die meer is dan
Weet je wat ik niet allemaal kan?
De mens die aanvoelt
als een holle vervanger

Met moeite kan ik het nog aan
ik weet niet langer
of ik nog houden kan van
Aangezien ik vond
Een mens zo weergaloos in zijn bestaan