Ode aan Epicurus

En daar sta je dan
Met een gezicht van
Kom me maar halen dan
Toon, je bent een man

De avond barst open
Je ziet de drank lopen
Samen worden we bezopen
Hier zat ik op te hopen

Er hangt iets speciaal in de lucht
De uren van twijfel werpen af hun vrucht
Ach, het heeft geen zin dat ik vlucht
Ik stap op je af, ik zucht

Ik zie je staan
Je kijkt me aan
Ik weet voortaan
Jou laat ik niet meer gaan