Zoals altijd

Ik zal er eeuwig staan
Een standbeeld aan de kant
Wetende met mijn volle verstand
Ik sta aan de rand van je bestaan

Want wanneer de zon schijnt
Je doet wat je moet
Een van de goede dagen
Laat me dan voor wie ik ben

Het is daar dat ik zijn wil
Om volledig te voelen, de pijn
De ijzige ril die alles echt maakt, zo echt

Als je dan verdwaald bent
Op een regenachtige dag, de hemel verduisterd
Doorweekt en zoekend loop je rond aan de rand
En je zal er vinden, iemand die echt naar je luistert

Advertisements

De goede dagen

Vandaag was het weer zo’n goede dag
Het was zo’n dag met nieuwe schoenen,
Stralende zon, groen geurend gras,
En wat het niet nog allemaal wezen mag

Zo’n dag waarop het leek alsof
Je op je zolder onder t’ stof
Een geheel nieuwe wereld aantrof

Zo’n dag waarop je woorden
Zorgden dat mensen je echt hoorden
Van hun lege omhulsels bevrijd
Voorkwamen ze de gewoonlijke strijd

Alsof ik het altijd al in me had
Dat ik simpelweg van tijd tot tijd vergat
Dat ik het vermogen bezat

Ik heb de gedachte o zo fijn
De gedachte dat je naar me toe komt
In de dagen van zeer een pijn
Dat je naar me toe komt en zegt
Dat het morgen weer zo’n goed dag zal zijn